ما آن گروه از کوییرهایی هستیم که به خلاقیت و فعالیت جمعی باوردارند، برای تصور آن جهانی همراه هم که ارزش زیستن دارد. از اساس اینترسکشنال هستیم و بر حسب نیاز انتقادی؛ سعی داریم فضایی برای خودمان خلق کنیم؛ آن جهانی که همه با هم ‌می‌سازیم، تا آینده را در حال محیا کنیم. بریکس اند گلیتر یک فستیوال هنری جمعی است، برای گرامی‌داشت استعداد، ابتکار و خلاقیت، مراقبت، خشم، و وفور دو-روح‌، ترنس‌ و کوییر. 

 

انتظار برای محقق شدن بریکس اند گلیتر از مدت‌ها پیش بوده است. ما با الهام از هنرمندان، پویش‌گران، و کارگران فرهنگی که پیش از ما بوده‌اند و با انگیزه‌ی مقاومت در برابر اقدامات ریاضتی نئولیبرال، ترس‌زایی فاشیستی و مهمانی‌های حوصله‌سربر و تکراری به این نتیجه رسیدیم که بریکس اند گلیتر را خیلی وقت است که احتیاج داریم. ما برآنیم تا از وعده‌های پوچ فراگیری فراتر رویم—همان وعده‌هایی که تو گویی جای ایستادن در یک اتوبوس داغان است.

 

رؤیت‌پذیر‌شدن همان آسیب‌پذیری است با هزینه‌ی بالایی برای «دیده شدن»؛ ما از طریق خودسنجی با ازخودبیگانگی مبارزه می‌کنیم؛ ما با دسته‌بندی‌های پورنو به خود هویت‌ می‌بخشیم، و با خوددرمانی خودمان را از تمام این دردها خلاص می‌کنیم. از کسی که می‌چاپد نترس، از چاپلوس بترس، از خیال‌بافی که دیگر به هیچ جایی‌اش نیست. حراج‌ گذاشتن میراث‌مان، راهکارهای بقا و نبوغ مثل خوشه‌انگوری است که روی تاک می‌گندد اما کافی است آفتاب درست‌وحسابی بزند تا ریشه به نهال جان دوباره بدمد.

 

به باور ما، و همراه ما، هیچ‌کس رشد نمیکند مگر همه رشد کنیم. کوییر‌بودن یعنی خانواده‌ی خودت را بسازی، یک‌طوری که انگار همیشه بوده. یعنی از آن خانواده مراقبت کنی، چون ما بهش احتیاج داریم و آن‌ خانواده به ما. بریکس اند گلیتر تلاشی است برای بالا‌بردن ظرفیت، برای ما ترنس‌، دو-روح‌، ویا کوییر، که بتوانیم مهارت‌هایمان را قسمت‌ کنیم، و اجازه دهیم توانایی‌هایمان بدرخشند و زندگی و سرزندگی و فعالیت را به هم پیوند بزند تا ما را تا باقی سال با خود ببرد. ما ‌می‌خواهیم از هنرمندان محلی حمایت کنیم، صحنه را به استعدادهای ناشناخته بدهیم، و همدیگر را بالا بکشیم.

 

ما به شیوه‌های ملموس برای پایایی هنر و خلاقیت کوییر باور داریم. ما فقط یک فستیوال نیستیم، بلکه خانه‌ای هستیم برای مجمع‌های سیار که برای یافتن امنیت در جهانی با خصومت روزافزون تقلا می‌کنند. ما با هدف توانمندسازی خانواده‌های کوییرمان می‌خواهیم دانشی را از بند رها کنیم که پیش از این در میان‌مان وجود داشته. ما می‌خواهیم از همدیگر بیاموزیم و یکدیگر را حمایت کنیم، و اجازه دهیم صداهای منحصر‌به‌فردمان در یک حوزه‌ی گفتمان، اجرا، کشف و امکان جای و بگیرند و تکثیر شود. ما ژست می‌گیریم و ادا و اطوار درمی‌آوریم تا زمانی که جواب بگیریم، چون تمرین، تمرین، تمرین نتیجه می‌دهد. بیا ببینیم دنیا چطور می‌تواند باشد.